Metale szlachetne w budownictwie

Pokrycia miedziane należą do gatunku bardzo trwałych, stąd można podziwiać je często na dachach kościołów.

Wraz z rozwojem architektury – szczególnie tej przez duże „A”, która z powodzeniem może pretendować do rangi sztuki - wzrosło zapotrzebowanie na nowe materiały służące podkreśleniu zamysłu architekta. Dostrzegając to zapotrzebowanie również fi rma Blachy Pruszyński zdecydowała się poszerzyć swoją ofertę o takie właśnie materiały, do których należą metale szlachetne stosowane na fasadach i dachach – miedź, aluminium, tytan-aluminum, stale nierdzewne oraz cynk i jego stopy. Metale te oprócz całkowitej lub dużej odporności na korozję wyróżniają się jeszcze bardzo wysokimi walorami architektonicznymi.

Miedź 

Miedź należy do najbardziej rozpowszechnionych metali w budownictwie. Występuje w trzech rodzajach twardości, przy czym w budownictwie stosuje się wyłącznie miedź miękką i półtwardą. Najczęściej spotykana jest na dachach lub fasadach w technologii rąbka zamkniętego, obróbek, systemów rynnowych, rzadziej jako panele. Wśród architektów ceniona jest w szczególności za specyficzny sposób patynowania w kolorze czarno-zielonym. Należy pamiętać, że proces ten zachodzi dopiero po około 10–15 latach, jednak efekt końcowy zachwyca i wart jest czekania. Pokrycia miedziane należą do gatunku bardzo trwałych, stąd nie bez przyczyny piękno miedzianych dachów podziwiać można na największych zabytkach (katedrach, pałacach) w kraju i za granicą. Wszystko to składa się na ogólnie przyjętą opinię, że miedź należy do najbardziej ekskluzywnych pokryć dachowych, a jej posiadanie wiąże się z prestiżem.

Przy stosowaniu miedzi należy jednak uważać, gdyż tlenki miedzi są bardzo agresywne i powodują korozję innych metali, stąd na budynkach nie można łączyć jej z innymi gatunkami metali (miedź wchodzi w reakcje kontaktową i powoduje korozję elektrolityczną innych metali). W tym miejscu należy również zwrócić uwagę, iż wielkim błędem jest jej sztuczne postarzanie. W celu przyspieszenia efektu starzenia blachy miedzianej polewa się ją kwasami lub mocznikiem. O ile faktycznie chwilowo powstaje zielonkawa barwa korozji, o tyle użyte w tym celu środki, to związki nietrwale połączone z miedzią i wyjątkowo szkodliwe dla otoczenia.

Aluminium obecnie staje się najbardziej popularnym metalem wśród metali szlachetnychStop tytanowo-aluminiowy występuje pod handlową nazwą „Tytanium”

Aluminium oraz tytan – aluminium „Tytanium”

Aluminium obecnie staje się najbardziej popularnym metalem wśród metali szlachetnych. W budownictwie stosowanych jest kilkadziesiąt stopów jednak najbardziej popularne, to stopy twarde stosowane do prętów, rur i kształtowników oraz stopy skrajnie miękkie i plastyczne do blach płaskich. Najbardziej rozpowszechnionym sposobem stosowania aluminium są fasady z kaset, oraz blacha w technologii rąbka zamkniętego.

Stop tytanowo-aluminiowy, występujący pod handlową nazwą Tytanium, jest najbardziej zaawansowanym stopem na bazie aluminium. Dzięki dodatkom stopowym takim jak tytan, molibden, mangan czy chrom, nabywa on wyjątkowych właściwości. Oprócz niezwykłej plastyczności oraz wytrzymałości, charakteryzuje się całkowitą odpornością na warunki atmosferyczne. Właściwość ta jest szczególnie istotna w rejonach zurbanizowanych lub uprzemysłowionych, gdzie występują kwaśne deszcze oraz smog z wyziewów komunikacyjnych, które przyspieszają erozję innych metali (szczególnie cynku i jego stopów). Blacha Tytanium bardzo dobrze radzi sobie również w rejonach nadmorskich, gdzie szkwał nanosi osady solne na fasady lub dachy. O jej wyjątkowej odporności na korozję i erozję świadczyć może fakt, iż koncern Pruszyński nie wahał się wprowadzić aż 40-letniej gwarancji na ten produkt. Do tych wszystkich zalet dołączyć należy jeszcze niezwykłą lekkość – blacha o grubości 0,7 mm waży zaledwie 1,89 kg/m2.